|
||
| bir hüznün sesi var kulaklarımda Çınlayan bu ses hep yanı başımda kilitli bir kutu var sanki uzakta anahtarı bulmak çok zor olsa da yansıdı her defasında göğe bu hüzün yağmuruyla anlattı bize bu hüznü sonra teker-teker döküldü yıldızlar onlarda yansıttı bu feci hüznü ay parçalandı sanki o da ağladı sonunda gök bile sarsıldı dehşeti sardı bütün dünyayı ağlamaklı bir çehre ile ayrıldı o ağladı derdimize hep içinden biz bunaldık artık hep düşünmekten |
||