|
||
kitap yaprakları arasındaki delikanlı seviler ayraçlandı, dipnotlara düşüp mürekkeplendi aşk…!! [toz oldu ! ]  İnsan yenileceğine baştan bu kadar inanır mı? yorgun görünüyormuş gözlerim uzaktan bakınca. sıyrılamadığım kalıntıların birikenlerinden diyorum. aldırmıyorsun… kim misin ? bilsem…  gölgem kocaman olmuş önümden ilerliyor. facirbir benliğin affını diliyorum…  + kendinden kopmus ne eyleyim acimazki benim bedenim ..!!
elinden olsun son nefesim yaratmak dert deqil tanri icin ! |
||