|
|
 |
« : 19 Temmuz 2007, 20:28:15 » |
|
Gerçek bir hikayeden alınmıştır.
Onu ilk kez orta 2 degörmüstüm. Gerçekten çok güzeldi. Dümdüz saçlari, ela gözleri vardi.Içimde acayip birsey hissetmistim. Ama o bana sadece bakmisti. Benimsanki dünyam yikilmisti. Sonraki günler gene okulda onu görüyordum. Amao bana sadece bakiyordu. Onu düsünerek bütün yili geçirmistim.
Son siniftaydim. Okulun ilk günüydü. Herkes birbiriyle selamlasiyordu.Ben biraz geç gitmistim. Zaten okulun ilk günüydü. Gene onu görmüstüm.Çok güzeldi. Daha bir güzel olmustu. Sanki bütün bir yaz, güzellikmerkezinde geçirmis gibiydi. Koridorda yürürken herkes ona bakiyordu. Oan “ALLAHIM!! NE KADAR GÜZEL BIR KIZ…!!!!!!” diye geçirdim içimden. Amabiliyordum, böyle bir kiz benimle beraber olmazdi. Sinifi benimkininhemen yaniydi. Arkadaslarimi görme bahanesiyle siniflarina girerdim.Amacim onu daha çok görmekti. Ogün birçok kez onunla göz gözegelmistim. Ama o hep baska taraflara bakiyordu. Benimse sanki dünyamyikiliyordu. O aksam eve gittim. Gece hep onu düsündüm. Kendi kendime:“BEN NE YAPIYORUM!!” dedim. Muhakkak beraber oldugu biri vardir diyegeçiriyordum içimden. Unutmaya çalisiyordum. Ama hep onu düsünüyordum.Hergün gözgöze bakismalarla sömestr gelmisti. Kafama koymustum.Tatilden sonra muhakkak onunla tanisacaktim. Ve bu hayalimle yariyiltatiline girmistim.
Nihayet tatil bitmisti. 15 gün bana 15 asir gibi gelmisti. Ve nihayetonu görmüstüm. Koridorda yürümüyor adeta süzülüyordu. Sinifina girdi.Arkasindan bende girmistim. Sinif çok kalabalikti. Yerine oturdu. Sonrabana bakti. Ve güldü. Beni o sekilde donmus bir mumya gibi görünceyüzünde bir gülümseme oldu. Bense kipkirmizi olmustum. Hemen ordanuzaklastim. Hiç tenefüse bile çikmadim. Okul çikisinda eve yildirimhiziyla varmistim. O aksam hiç uyuyamadim. Uzun zamandir hoslandigimkiz bana gülümsemisti, ama ben kaçmistim. O kalabalik ortam benim bütüncesaretimi kirmisti. Bir hafta boyunca hiç onun yüzüne bakamamistim.
Bir gün kantinde tek basima otururken yanima geldi. Ben saskinliktanhiçbirsey yapamamistim. O dünya güzeli kiz neden yanima gelmisti diyekendi kendime sorarken, bana : “Geçen gün için sizden özür dilerim. “dedi. Ve uzun uzun gözlerimin içine bakti. Gözlerimin içine bakarkenyüregimde bir sicaklik hissettim. Ama heyecanimdan hiçbirseysöyleyemedim. Ve yanimdan kalkti gitti. Hiçbirsey anlamamistim. Nedenözür diledi. Ve neden gözlerimin taa içine uzun uzun bakmisti.
Artik karar vermistim. Onunla ne pahasina olursa olsun tanisacaktim.Birgün okul çikisinda gözlerim onu aradi. Ve en sonunda onu gördüm.Hemde yanlizdi. Iste firsat diye geçirdim içimden ve ona dogru yürümeyebasladim. Yanina vardigimda bana bakti ve gene uzun uzun gözleriminiçine bakti. O an nasil yaptim hala bilmiyorum ama ona : “ SIZINLEKONUSABILIRMIYIZ??” dedim. Bir an bir suskunluk oldu. Ve “OLABILIR!”dedi. Sanki dünyalar benim olmustu. Uzun zamandir hoslandigim kizlatanisma imkani bulmustum. Okulumuzun hemen yaninda park vardi. Orayadogru yürümeye basladik. Ama hiçbirsey konusmuyorduk. En sonunda parkavarmistik. O oturmustu ben ayaktaydim. “BENIMLE NE KONUSMAKISTIYORSUNUZ?” dedi. Bende bütün cesaretimi toplayarak: “SINIFLARIMIZYANYANA… SIZIN SINIFTA HEMEN HERKESI TANIYORUM. SIZ HARIÇ.. SIZINLEDETANISMAK ISTEMISTIM DE.” demistim. Oda “BILIYORUM. HEMEN HER TENEFFÜSBIZIM SINIFTASINIZ.” dedi. Heyecanim giderek azaliyordu. Ama kalbimdeli gibi atiyordu. Sonra : “BEN RIDVAN” dedim elimi uzatarak. “BENDEARZU!!!” dedi. Tokalastik. ARZU dedim içimden. “EFENDIM” dedi. Sadecebakisiyorduk. Bir an “ELLERINIZ TITRIYOR!!” diye bir ses duydum. Özürdilerim dedim. Ellerimiz ayrilirken dualar ediyordum. Bu an hiçbitmesin diye. “YARIN DAHA ÇOK VAKTIMIZ OLUR. EVE GEÇ KALDIM!!” dedi.Ben sadece bakakalmistim. Ayrilirken gene bana bakti ve güldü. Ama buseferki bir baska gülüstü. Kalbim deli gibi atiyordu. Sabahi ipleçekiyordum. O gün zar zor uyumustum.
Erkenden kalkmistim. Apar topar okula varmistim. Koridorun ucunda adetakamp kurmustum. Içimden “ARZU, ARZU, ARZU” diyordum. Bir an “EFENDIM!”diye birses duydum. Arkami döndüm ve onu gördüm.Meger o gün erkengelmis. Ben heyecandan ne yapacagimi bilmezken o bana “MERHABA” dedi.Biraz bekledikten sonra “MERHABA” diye karsilik verdim. “ILK IKI DERSIMBOS. “ dedi. Ve lafini bitirmesine izin vermeden “BENIMKILERDE “ dedim.Beraber kantine indik. Kimseler yoktu. Masanin etrafina karsilikliolarak oturduk. Sadece bakisiyorduk. Bir an kitaplarim yere düstü. Ve oses beni kendime getirdi. Onunla muhabbet etmeye basladim. Nereli, kaçyasinda, kaç kardes herseyini ögrenmistim. Konustukça ne kadar güzelkonusuyo, ne güzel fikirleri var diyordum. Sonra zil çaldi. 2 ders bukadarmi kisa sürerdi. Siniftayken yillar gibi gelen dakikalar, simdisanki birkaç saniye gibiydi. “ZIL ÇALDI. GITMEM GEREKIYOR. “ dedi veyanimdan ayrildi. Giderken gene o hasta oldugum gülümsemesini yapti.
Daha sonraki günler gene onunla kantine inip muhabbet ettik. Bazensiniflarina gittigimde onunla konusan erkek gördümmü ters ters bakardimo çocuklara. Onun hiçbir erkekle beraber olmasina tahammül edemiyordum.Onu herkesten kiskaniyordum. Hemen her teneffüs beraberdik. O da bundanrahatsiz gibi görünmüyordu. Samimiyetimiz bayagi ilerlemisti. Ensonunda kafama koydum. Ona soracaktim. Beraber oldugu biri varmi. Egerberaber oldugu biri yoksa, acaba beni kabul edermi??? Evet bunuyapacaktim.
Bir cuma günü, okul çikisinda “HAFTASONU NE YAPACAKSIN?” diye sordumona. Arkadaslariyla okulda bulusup taksime gidecegini söyledi.Üzülmüstüm. Oysa benimle beraber olmasini o kadar çok istiyordumki!!!Kafami önüme egdigim anda “AMA PAZAR GÜNÜ EVDEYIM!!” dedi. Kafamikaldirip yüzüne baktigimda gülümsüyordu. Hemen lafi degistirip“ISTERSEN EVINE KADAR BERABER YÜRÜYELIM” dedim. “TAMAM” dedi. Yoldayürürken hep o konusuyordu. Bense pazar günü ne yaparim diye kafamdaplanlar yapiyordum. Evinin önüne geldigimizde “ISTE EVIM BURASI “.“BENIMLE BERABER YÜRÜDÜGÜN IÇIN TESEKKÜRLER” dedi ve usul usul banabakarak evine girdi. Pazar gününü iple çekiyordum. Bir bahane bulur veevine giderim diye düsünüyordum. Pazar günü erkenden kalktim. Amapencereden disari baktigimda bütün planlarim altüst olmustu. Disaridaacayip bir yagmur vardi. Bende mecburen evde oturmak zorunda kaldim.
Okullarin kapanmasina bir ay kala “LISEYI NERDE OKUYACAKSIN?” diyesordum ona. “BILMIYORUM!! AMA BÜYÜK IHTIMALLE BAKIRKÖY’DE” dedi. “NASILYANI BÜYÜK IHTIMALLE” diye sordum. “SANA GÖSTERDIGIM EV TEYZEMIN EVI…..ANNEM BABAM VE ABIM KEMERBURGAZDA OTURUYORLAR…. ORDAKI OKULLAR PEK IYIDEGIL…. ONUN IÇIN BENI BURAYA, TEYZEMIN YANINA GÖNDERDILER.” dedi.Nasil yaptim bilmiyorum ama “IYIKI GÖNDERMISLER” dedim. Bana bakti vegüldü. “INSALLAH AYNI OKULA DÜSERIZ” dedim. O da kafasini evet der gibisalladi.
Son hafta “TATILDE NE YAPACAKSIN” diye sordum Arzu’ya. “MEMLEKETEGIDECEGIZ” dedi. Ben sanki yikilmistim. “YANI IZMIR’EMI GIDIYORSUNUZ”diyebildim. Basini öne egerek “EVET!!!” dedi. Bir an durdum ve “SENGELENE KADAR SENI BEKLEYECEGIM!!!” dedim. Bana bakti ve güldü.Gözlerine baktim sanki isil isil parliyordu. Ve aniden boynuma sarildi.Sanki “BENI BIRAKMA !!” der gibiydi. O an kalbimde bir sicaklikhissettim. Aglamamak için kendimi zor tuttum. Sonra “HADI GIT….. NEOLUR ÇABUK DÖN!!” dedim. Ve gitti.
Okul bitti. Tatile girdik. Ben hep onu düsünüyordum. Geceleyinsokaklarda bos bos dolasip onu hayal ediyordum. Eve geç gidiyordum. Buaralar evlede aram açilmaya baslamisti. Onun yanindayken birkaç saniyegibi geçen saatler, artik asirlar gibi geliyordu. Onu çok özlüyordum.Acaba oda beni özlüyormu diye içimdende geçiriyordum. Hergün dualarediyordum. Onun yüzünü biran önce görmek için. En sonunda dualarimkabul olmustu. Okullarin açilmasina bir ay kala istanbula gelmisti.Telefon çaldiginda bakmistim. Arayan oydu. Sesini hemen tanidim. “BENGELDIM.. BENI HALA BEKLIYORMUSUN?” diye sordu bana. “EVET. HEMDE DUALAREDEREK BEKLIYORUM” dedim. Okulun önünde bulusalim dedi. Tamam dedigimgibi disari çiktim. Yürümüyor sevincimden kosuyordum. Okula vardigimdater içinde kalmistim. Onu beklemeye basladim. Ve onu köseden dönerkengördügümde gözlerime inanamadim. 2 ay boyunca göremedigim, ugrunadualar ettigim kiz bana gülümseyerek geliyordu. Bende ona dogruyürümeye basladim. En sonunda beraber olmustuk. “HOSGELDIN” dedim, oda“HOSBULDUK” dedi. Gözlerim dolmustu. “SENI ÇOK ÖZLEDIM ARZU” dedim veboynuna sarildim. Öyle bir sarildim ki 2 ayin hincini çikartiyordumadeta. Oda bana sariliyordu. Sonra gözlerimiz bulustu. “SENIN EN ÇOKNEYINI ÖZLEDIM BILIYORMUSUN!!! ELA GÖZLERINI VE EN ÇOK DA GÜLÜSÜNÜ”dedim. Bir an bakakaldi. Sana birsey söyleyecegim dedi. Ailem liseyibakirköyde okumama izin verdi. Bu lafi duyunca sanki dünyalar benimolmustu. Sevdigim kizla ayni yerde liseyi okuyacaktim.
Birbirimizin telefonlarini aldik ve onun hangi liseye kayit olacaginiögrendim. Kendimi de o liseye kayit ettirdim. Okulun ilk günüydü. Onukapinin önünde bekleyeme basladim. En sonunda görünmüstü. Ama yanindabir erkek vardi. O an dünyam basima yikilmisti. Sevdigim kizin yanindabir erkek vardi. Hemde bayagi büyük biriydi. Bu bana çok koymustu. Benbunlari düsünürken o beni gördü kosarak yanima geldi. “MERHABA” dedi.Ben sadece gözlerine bakiyordum. Cevap vermedigimi görünce “NE OLDU”dedi. “KIM O ÇOCUK” dedim. Sakayla karisik “YOKSA KISKANDINMI?” dedi.Bayagi sinirlenmistim. O da bunu anlayinca o benim abim. Okulun ilkgünü beni birakmaya geldi. Nasil bir okul oldugunu annemlere söyleyecekdedi. Ben “OH BE “ dedim. “NEDEN OH BE DEDIN” diye sordu bana. “HIIIÇ”dedim. Gözlerimin içine bakti. Sanki bana birseyler anlatmak istiyordu.Sonra “ARZU” diye bir ses duydum. Ikimizde ayni yöne bakinca abisininyanimiza geldigini gördüm. Hadi gir içeri dedi. O da tamam dedi. Abisibana bir bakti. Sonra çekti gitti. Ben çok mutluydum. Çünkü sevdigimkizla ayni okuldaydim.
Bir hafta sonra Arzu’ ya “SENINLE BIRSEY KONUSACAGIM.” dedim. “NEHAKKINDA” diye sordu. “ÖZEL BIRSEY” dedim. Gözleri parlayarak “TAMAM”dedi. “CUMARTESI OKULUN ÖNÜNE GEL ORDA BULUSUP BIRYERLERE GIDIPKONUSURUZ” dedim. O da olur dedi. Bu sefer bütün cesaretimi toplayip bukiza onu deliler gibi sevdigimi söyleyecegim. Diye içimdengeçiriyordum. Cuma günü arzu birini getirdi yaninda. Ben arkadasisanmistim. Sizi tanisatirayim dedi. Kizin adi fulyaymis. Arzu’ nunyegeniymis. Ayni okulda olmasinin bir sebebi de oymus. Ailesi birakrabasi yaninda olursa daha iyi olur demis.
Ertesi gün erkenden kalktim güzelce giyinip okulun yolunu tuttum.Okulun önünde beklemeye basladim. Köseyi döndügünü görünce sokolmustum. Harika giyinmisti. “NE KADAR GÜZEL!!” diye geçirdim içimden.Yanima geldi “MERHABA” dedi. “BUGÜN ÇOK GÜZELSIN” dedim. Yanaklarikipkirmizi oldu. Basini önüne egip “TESEKKÜR EDERIM!!” dedi. Ileridebir café var oraya gidelim dedim. Olur dedi. Kafeye vardigimizdabirseyler söyledik. Ve konusmaya basladik. “BENIMLE NE KONUSMAKISTIYORSUN?” diye sordu Arzu. “BIR KIZDAN HOSLANIYORUM. AMA ONA BIRTÜRLÜ AÇILAMIYORUM. BANA YARDIM EDERMISIN?” dedim. Ben bunlarisöyledikten sonra gözleri dolmustu. Aglamamak için kendini zortutuyordu. Gözlerimin içine bakarak “O KIZI TANIYORMUYUM?” diye sordu.“EVET!!! HEMDE ÇOK YAKINDAN TANIYORSUN..” diye cevap verdim gözlerinintaa içine bakarak. Sanki daha bi yikilmisti. Ama bilmiyordukihoslandigim kiz oydu. “SENCE NE YAPMALIYIM?”
diye sordum ona. Içinden ne geliyorsa onu yap dedi. “BEN DUYGULARIMIKOLAY KOLAY ANLATAMAM..” dedim. “SEN BILIRSIN.” “ARTIK BENI EVEGÖTÜR!!!” dedi. “NEDEN! NE OLDUKI ?” diye sordum. “BASIM AGRIYOR!” diyekarsilik verdi. Peki deyip onu evine kadar ***********ürdüm. Eve gidene kadaryolda hiç konusmadik. Evinin önüne gelince gözlerimin içine bakti. Içimsizlamisti o bakislar karsisinda. Boynuma sarilip kulagimin içinebirseyler söyledi. Ama anlamamistim. Tekrar söylermisin dedim. Bosverdedi yüzüme bakmadan apartmanin içine girdi. Sanirim agliyordu. Sanirimonu üzmüstüm. Hayatta tek deger verdigim insani aglatmistim. Bu bendetarif edilemez bir aciya sebep olmustu. Ondan sonraki günler benimlepek konusmamaya baslamisti. Onu her gördügümde bir yerlere dalipgidiyordu. Bir hafta sonra “ARZU NEYIN VAR!!! KAÇ GÜNDÜR BENIMLE FAZLAKONUSMUYORSUN..” diye sordum. Oda bana “O HOSLANDIGIN KIZLA SENI YANLIZBIRAKIYORUM YA!! DAHA NE ISTIYORSUN!!” dedi. Sinirli sinirli bakarak.Beni okul çikisinda eski okulumuzun ordaki parkta bekle. Sana o kizinkim oldugunu söyleyecegim dedim. Basini öne egerek “OLUR BEKLERIM!!”dedi. Okul çikisini iple çekiyordum. Çok ama çok heyecanliydim. Vesonunda zil çalmisti. Okulun kapisindan çikarken “ALLAHIM BANA GÜÇVER!!” diye dualar ettim. Parkin önüne gelip beklemeye basladim. Birkaç dakika sonra yanima geldi. “HADI SÖYLE!!” dedi. “SANA DAHA ÖNCEDESÖYLEMISTIM…. BEN DUYGULARIMI, IÇIMDEKILERI KOLAY KOLAY DILE GETIRENBIRI DEGILIM. “ dedim. Gözlerinin taa içine bakarak. “HOSLANDIGIM KIZINEN ÇOK NEYINI BEGENIYORUM BILIYORMUSUN"”diye sordum. Gözlerimin içinebakarak “SÖYLE!!” dedi. Gözlerimi kapatip ve bütün cesaretimi toplayip
“ELA GÖZLERINI!!!!! VE EN ÇOK DA GÜLÜSÜNÜ!!!!” dedim. Sonra gözlerimiaçtim. Rahat bir dakika sadece bakistik. Sonra boynuma sarildi. Vehüngür hüngür aglamaya basladi. Kulagima “BENDE!” dedi. O kiz kimanladinmi? Diye sordum. Basini salladi. Sonra yüzüme bakarak tekrar“BENDE!” dedi. Ve kosarak evine gitti. Hiç kipirdayamiyordum. Sankidonup kalmistim. “ALLAHIM SANA SÜKÜRLER OLSUN!!” diye defalarca içimdengeçirdim. En sonunda benimde artik bir sevdigim var. diyordum.Heyecanimdan kalbim deli gibi atiyordu. O hoslandigim kiz, ugrunadualar ettigim kiz. O da benden hoslaniyormus. Bunu bildikçe sevincimbir kat daha artiyordu. Sonra o parktan taa eve kadar yürüyerek geldim.Aksam yattigimda ne kadar yoruldugumu anladim. Sabahleyin kalkarkalkmaz kahvalti bile yapmadan okula gittim. Siniflarina gittim dahagelmemisti. Çok iyi dedim içimden. Onu karsilarim. Dedim içimden.. 10dakika sonra koridorun ucunda görünmüstü. Sanki bana daha bir baskagözüküyordu. Daha bir güzellesmis gibiydi. Koca okulda sadece koridordayürüyen ARZU, birde ona bakan BEN vardim sanki. Hiçkimseyi gözümgörmüyordu. Koridorda yürürken sadece o bana bende ona bakiyordum.Yanima geldi “MERHABA” dedi. Kekeleyerek “MERHABA” diyebildim. “KANTINEGIDELIMMI “ diye sordu. “TABIKI” dedim. Kantine vardigimizda kimseleryoktu. Kantinin ortasinda durdu, bana döndü, resmen aglamak üzereydi.Boynuma sarilip “NE OLUR BENI BIRAKMA!!” dedi. O anki duyguyuanlatamam. Hani derler ya yasanmadan anlamazsin, gerçektende öylebirseydi. Aglayarak cevap verdim. “HIÇBIR ZAMAN!!” dedim. Sonra banadaha bi siki sarilmaya basladi. Rahat bir dakika boyunca birbirimizesarilmistik. Sonra gözlerimiz birbirimize bakti ikimizde agliyorduk.“BILIYORUM!! DUYGULARINI DILE GETIREMIYORSUN.. AMA INAN SENDEKIDUYGULARIN AYNISINI BENDE SANA HISSEDIYORUM… SÖYLEMESENDE BILIYORUM…BENI DELI GIBI SEVIYORSUN… BUNU HISSEDEBILIYORUM..” dedi. Ben sadecekafami öne egip “EVET!!” diyebildim. Neden bilmiyorum amasöyleyemiyordum. Onu deliler gibi sevdigimi ugruna canimiverebilecegimi bagira bagira söylemek istiyordum, ama yapamiyordum.Bütün bir yil boyunca hep beraber dolastik. Hafta sonlarini veteneffüsleri iple çekiyordum. Onu daha fazla görebilmek amaciyla.
Yil sonu yaklasiyordu. Okulun kapanmasina yaklastikça daha birhüzünleniyordu. Bir gün “NEDEN SON GÜNLERDE HÜZÜNLENIYORSUN?” diyesordum. “BILIYORSUN!! TATILLERDE HEP MEMLEKETE GIDIYORUZ. SENDENAYRILMAK BENI MAHVEDIYOR. ONUN IÇIN ÜZÜLÜYORUM.” dedi. Biliyordum. Heryaz memlekete giderlerdi. Ve bu beni daha bir üzerdi. “NE OLUR GITME!!HIÇ OLMAZSA BU YAZ ISTANBUL DA KAL” dedim aglayarak. “AGLAMA!!! SENAGLADIKÇA BEN DAYANAMIYORUM. ÇOK ÜZÜLÜYORUM.” diyordu. “BENIM IÇINDEÇOK ZOR GEÇECEK. SENSIZ 2 KOCA AY” dedi. Ve sonunda okullar kapandi.Giderken onu son bir kez daha görmek için evlerine gittim. Kapidababasinin arabasi vardi. Evet gidiyorlardi. Az sonra hepsi birdenkapidan çiktilar. Annesi, babasi, abisi ve en sonunda ARZU.. herkesarabaya bindi. Arzu tam binerken kendimi gösterdim. Aglayarak onabaktim sanki o da agliyordu. “NE OLUR BENI BIRAKMA!! GITMEME IZINVERME” der gibiydi. Araba çalisti. Sanki, deliler gibi sevdigim kizielimden zorla aliyorlar, ***********ürüyorlar gibiydi. Gitmisti. 2 ay boyuncaonu göremeyecek, onunla olamayacaktim. Her gece dualar ediyordum.sokaklarda bos bos dolasiyordum. Onu düsünüyordum. “KESKE YANIMDA OLSA”diyordum.
Birgün telefon çaldi. Arayan ARZU’ ydu. Hatrimi sormak için aramis.“YAKINDA GELECEGIM.!!! SENI ÇOK ÖZLEDIM.” dedi. “BENDE!!” diye cevapverdim. “BENI DÜSÜNÜYORMUSUN?” diye sordu. “HER GÜN HER SAAT “ dedim.“DINLE O ZAMAN” dedi. “BENI YANINDA ISTIYORSAN, GECELERI AY’ A BAK BENIDÜSÜN.... EGER KALBINDE BIR SICAKLIK HISSEDERSEN, ANLAKI BENDE SENI,,,AY’ A BAKIP DÜSÜNÜYORUMDUR…” dedi. Ben aglamaya basladim. Beni, bendenfazla seven biri vardi diye geçirdim içimden. “TAMAM!! CANIM” dedim.Sonra telefonu kapatti. O aksam onun dedigini yaptim. Aya baktim onudüsündüm 10-15 dakika sonra bir kalbimde sicaklik hissettim. “ALLAHIM!!SEN NE BÜYÜKSÜN!” dedim içimden. Gerçektende kalbimde onu hissettim. Neolur çabuk gel dedim aya bakarak.
Aradan bir ay geçti. Tekrar telefon çaldi. Arayan gene ARZU’ydu.“ISTANBULA GELDIM. TEYZEMLERDEYIM. BIR SAAT SONRA OKULUN ÖNÜNDEBULUSALIM CANIM “ dedi. “TAMAM” dedim. En güzel kiyafetlerimi giydim.Eee kolaymi? Sevdigim kiz uzaktan geliyor. O kadar çok heyecanliydimki. Hemen okulun önüne gittim. Daha 20 dakika vardi. Onu beklerken herdakika bir ömür gibi geliyordu bana. En sonunda görmüstüm onu. 2 aydirgöremedigim sadece kalbimde hissettigim kiz, bana dogru geliyordu.Bende ona dogru kosmaya basladim. Yan yana geldigimizde “HOSGELDIN “dedim. Aglamaya basladim. Ve sonra öyle bir sarildim ki, bütün özlemimisanki ondan çikariyordum. “SENI ÇOK ÖZLEDIM CANIM!!” diyordum.“BENDE!!!” dedi. Hep o bana BENDE! derdi. Sonra “GEL!!! SENI TEYZEMLETANISTIRACAGIM” dedi. Teyzesinin evine dogru yola koyulduk. Evevardigimizda teyzesini gördüm. Koltuga oturdum. Arzu’ da yanima oturdu.Teyzesi “BU O ÇOCUK MU?” diye sordu. Arzu’ da utanarak “EVET!!” dedi.Teyzesi “BAHSETTIGIN KADAR VARMIS KIZ “ dedi. Bir ara gülüstüler. Benhiçbirsey anlamamistim bu konusmadan Ama onlarin gülmesi benimde hosumagitmisti. Bütün gün teyzesinde oturduk. Muhabbet ettik. Teyzesi benisevmisti. Ayrilirken kapinin önünde ben ayakkabilarimi giyerken teyzesive ARZU beni izliyordu. Ben hosçakalin diyecekken teyzesi “BEN SIZIYANLIZ BIRAKAYIM ?” dedi gülerekten. Sanki aklimi okumustu. “TEYZEN ÇOKIYI BIRI….
NE OLUR KENDINE DIKKAT ET.!!!!!!!” dedim ve ona doya doya sarildim. Oda “GÜLE GÜLE” dedi. Onu çok seviyordum. Oda bunu biliyordu. Ama bunubir türlü söyleyemiyordum. Okullar açilana kadar hergün onunlaberaberdim. O yanimdayken zaman hiç geçmesin, o anlar hiç bitmesinistiyordum.
<!-- / message --> Okullar açildigindagene beraberdik. Siniflarimiz gene yanyanaydi. Her teneffüs onu görmekiçin yanina giderdim. Her yanina gidisimde, ayri bir heyecan vardiyüregimde. Kalbim onun yanindayken deli gibi atardi. Eger ben onuüzmüssem, yanliz kaldigimiz bir anda bana masum masum bakar, ben neoldugunu anlar nedenini bile sormadan “ÖZÜR DILERIM! “ derdim.. Bütünyil boyunca hep böyle geçti. Derslerim zayifmis artik hiç umrumda biledegildi. Onunla beraberken dünyayi tanimiyordum. Yil sonunda onun dogumgünü vardi. Ona söz vermistim. Okullarin kapandigi hafta onu bir yeregötürecektim ve dogum gününü orda beraber kutlayacaktik. Hafta sonuArzu’yla beraber yola koyulduk. Aksam saat 10’da teyzesinden zor izinalmistim. Doya doya 2 saatim vardi. Onunla sahile gittik. Bir demetkirmizi gül almistim. O gün hava biraz bozuktu. Çiçegi Arzu ‘ya verdim.Biraz yürüdükten sonra bir bankta yanyana oturduk. Bana “KIRMIZI GÜLÜNNE ANLAMA GELDIGINI BILIYORMUSUN?” diye sordu. Basimi evet anlamindasalladim. “SÖYLE O ZAMAN“ dedi. Gözlerine baktim, sanki o iki kelimeyiona söylemem için bana yalvariyordu. “AYAGA KALK” dedim. Onu karsimaaldim ve bütün cesaretimi toplamaya çalisiyordum. Gözlerimi kapadim.“HADI SÖYLE” diyordu. Söylemiyor adeta yalvariyordu. “ARZU” dedim.“EVET !!! DEVAM ET !” dedi. “BEN SE………” dedim ve burnuma bir yagmurdamlasi geldi. Sonra bir tane daha, bir tane daha. Ve yagmurbaslamisti. O an onun gözlerine baktigimda sanki “NE OLUR DURMA!!!!SÖYLE !” diyordu. Ama benim bütün cesaretim kirilmisti. O yagmur benimahvetmisti. Yagmur o anki bütün büyüyü bozmustu. Sonra o bana ben onabakarak gülmeye basladik. Yagmur deli gibi yagiyordu. Birden onungözlerine baktim. Gülmeyi birakmis sadece bakisiyorduk. “NEREYEGIDERSEN GIT YANINDA OLACAGIM!!!!!!!!!
O IKI KELIMEYISÖYLEYEMESENDE!!!!” dedi. Gözlerimin taa içine bakarak. Ondan sonra birsarildi ki……. O an hiç bitmesin istedim. Islanmaya baslamistik. Senievine ***********üreyim dedim. Eve kadar yürüdük. Hiç durmadan çiçeklerebakiyordu. “BENIM GÜZELLERIM!!” diyordu. Eve geldik. Iyi geceler dedim.Ve ona sarildim. Onu eve biraktiktan sonra sokaklarda, o yagmurlucaddelerde dolasmaya basladim. O kadar mutluydum ki. Her ne kadarsöyleyemesemde, bir sevdigim vardi. Hemde benim onu sevdigim kadar. Veo kötü an gene gelmisti. Her yaz oldugu gibi gene memleketegidiyorlardi. Onu ugurlamaya gidecektim. Ama o izin vermedi. “SENINAGLAMANA DAYANAMIYORUM.. SENI ÜZMEK ISTEMIYORUM.” dedi. Onun yanindaaglamami hiç istemezdi. Ve gitti. Ben gene o bos sokaklarda deli gibionu düsünüyordum. Her gün aya bakiyordum. Onu düsünüyordum.
Ama bu sefer tatilsanki daha bi erken bitmisti. Gene okul açilmisti. Onu gene görmüstüm.Okulun koridorunda yürürken bana öyle bir bakiyordu ki…… anlatamam.Yanima geldiginde “HOSGELDIN…. CANIM!!” dedim. “HOSBULDUK!!” dedi.Bütün bir yili onunla beraber geçirdim. Okulun kapanmasina 2-3 ay kala“ÜNIVERSITE SINAVINA GIRECEKMISIN?” diye sordum. Evet dedi. “PEKIISTANBUL IÇINI KAZANABILIRMISIN?” dedim. “BILMIYORUM….. AMA SANMAM…ISTANBUL IÇI ÇOK PUAN….. O KADAR PUANI ALAMAM” dedi. Bende “ O ZAMANSENDE, AÇIKÖGRETIMI YAZ” dedim. olur dedi. “AMA SENDE BIR YERE GITMEOLURMU. SENSIZ BEN BURALARDA NE YAPARIM” dedi. “SENI HIÇBIR ZAMANBIRAKMAYACAGIM..” dedim. Okul kapanmisti. Sinav günü gelmisti. onuaradim. “INSALLAH KALBINDEKI YERI KAZANIRSIN” dedim . “KAZANDIM BILE…….ÇÜNKÜ KALBIMDE SEN VARSIN!!! “ dedi.. Ben o an müthis derecedesevinmistim. Sonra sinava girdim. Sinavda dualar ediyordum. Arzuyanimda olsun diye. Ama onun benim yanimda olmasi için benimde istanbuliçinde bir yere puan tutturmam lazimdi. Ve bunlari düsünerek sinavdançikmistim. Sinavdan sonra hemen arzuyu aradim. Nasil geçti diye sordum.“ÇOK IYI…. SENINKI NASILDI” diye sordu. Benimkide iyiydi dedi. O senetatile gitmemisti. Bütün yaz beraberdik Sinav sonuçlari açiklanincakendi kazandigim yere baktigimda sok olmustum. Bogaziçi gibi bir yeritutturmustum. Bu mutlu haberi hemen arzuya ilettim. O da çok sevindi.Sen nereyi kazandin diye sordum. “ILK TERCIHIM AÇIKÖGRETIMDI…. ORAYIKAZANDIM..” deyince dünyalar benim olmustu. Bir ara ailesinin yaninagitti. Bir hafta kadar sonra geri geldi. Onlarida çok özledim. Onuniçin gittim dedi. En sonunda ben üniversiteye yazildim. Ilk gün berabergittik. Kantindeki manzara çok güzeldi. Köprünün bir kismi gözüküyordu.Deniz ayaklarinin altindaydi. Kantinde çevreme baktim. Her kesimdeninsan vardi. “NE KADAR ÖZGÜR BIR YER DEGIL MI?” diye sordum. Gözleriminiçine öyle bir baktiki “NE OLDU? NIYE ÖYLE BAKIYORSUN” dedim. “BEN SANABIR ISIM TAKMISTIM… DEMIN ONU SÖYLEDIN?” dedi. “NEYMIS O ISIM” diyesordum. “BASBASA KALDIGIMIZ BIR ZAMAN SÖYLERIM.” dedi. “PEKI “ dedim.
Yariyil tatiliyaklasirken arkadaslarimla kantinde konusurken biri “YAA… HARÇLARADABAYA ZAM YAPTILAR BEE” dedi. Ben sasirmistim. Daha bir açiklayiciolmasini istedim. Çok para istiyorlarmis. Zaten benim babam harcin birkismini zar zor vermisti. Bu kadar parayi kesinlikle bulamazdi. Hemenrehber ögretmenin yanina gittim. Herseyi anlattim hocaya. Hoca“DERSLERIN NASIL DIYE SORDU…” diye sordu. “PEK IYI DEGIL” dedim. Birazdaha konustuktan sonra benim babamin bu parayi bulamayacaginisöyleyerek birazda kizarak kaydimi sildirdim. Üniversite hayatimtamamen bitmisti. Canim çok sikiliyordu. Ama ARZU hep yanimda oldu. Budurumu hemen atlattim. Bir ay sonra arzu telefon etti. Aglayarak “NEOLUR YANIMA GEL!!” dedi. Ben sok olmustum. Telefonu kapattigim gibiteyzesinin evine gittim. Kapiyi çalar çalmaz açti. Beni karsisindagörünce daha çok aglamaya basladi. Onu salona kadar ***********ürdüm. “NE OLDUKIZIM.. ANLATSANA” dedim. “BILIYORSUN.. BABAMI ISTEN KOVMUSLARDI....KAÇ AYDIR IS ARIYOR.. EN SONUNDA BURDA YAPAMIYACAGIMIZI, IZMIRDEKIAKRABALARDAN BIRININ IS TEKLIFI YAPTIGINI SÖYLEDI… BABA GITMEYELIMDEDIM AMA O BENI DINLEMEDI. 2 GÜN SONRA IZMIRE TASINIYORUZ..” dediktensonra hüngür hüngür aglayarak boynuma sarildi. Ben bu sözleri duyuncasok oldum. Dayanamayip bende agladim. “SEN AGLAMA.. BEN SENIN AGLAMANADAYANAMIYORUM. “ dedi. Salonun ortasinda konusmadan öylece duvarlarabakiyordum. “PEKI NE YAPACAGIZ” dedim. “BILMIYORUM. “ dedi. Ben felaketderecede üzülmüstüm. Sevdigim kiz bu sefer gerçekten gidiyordu. Hemdedönmemecesine. Bir ara o bana bakti ve gülmeye basladi. “NEDENGÜLÜYORSUN” dedim. “SEN BENIM EN ÇOK NEYIMI SEVIYORDUN” diye cevapverdi. Sonra bende gülmeye basladim. “SENI AGLARKEN GÖRMEK BENIKAHREDIYOR.. LÜTFEN AGLAMA” dedi. Sonra bende ne demek istediginianladim. Gözlerine baktim aglamamak için kendini zor tutuyordu. O banaben ona bakiyorduk. Ikimizde biliyorduk 2 gün sonra ayrilacagiz. Sonrabirden “HANI SEN ÜNIVERTEDEKI ILK GÜNÜMDE BANA BIRSEY SÖYLEMISTINHATIRLADINMI” diye sordum. “HIÇ UNUTMADIM KI “ dedi. “NEYDI BANATAKTIGIN O ISIM “ dedim. Elini kalbime koydu ve gözlerimin içinebakarak “ÖZGÜR ADAM” dedi. Ben donmustum. Ama kalbimde öyle birsicaklik hissettim ki anlatamam. “NEDEN…….. “ diyecektimki elini agzimagötürüp susmami söyledi. “SEN SOKAKLARDA BENI DÜSÜNÜRKEN BEN SENIRÜYALARIMDA GÖRÜYORDUM. SOKAKLARDA DOLASIP BENI DÜSÜNÜYORDUN. BUNUSADECE ÖZGÜR BIR ADAM YAPAR.” dedi. O an içimden “ISTE GERÇEK SEVGI BUOLMALI “ dedim. O gün onlarda kaldim sabahleyin kalktigimizda telefonçaldi. Arayan babasiydi. Hemen eve gelmesini istedi. Onu istemiyerek deolsa evine ***********ürdüm. Ona sordum “NEREDEN SAAT KAÇTA GIDIYORSUNUZ.”Cevap vermedi. “SENIN AGLAMANA DAYANAMIYORUM. “ dedi. “AKSAMA SON KEZBULUSALIM”dedim. Kafasini evet anlaminda salladi.
Onu biraktiktan 1-2saat sonra yagmur yagmaya basladi. Aksam olunca evinin önünde onubeklemeye basladim. Onu çagirdim. Asagiya geldi. “BIRAZ YÜRÜYELIM”dedim. “AMA BU YAGMURDA…. YA HASTA OLURSAN BEN NE YAPARIM” dedi. “SANABIRSEY SÖYLEYECEGIM.” dedim. Gözlerinin taa içine bakarak. Gözlerininiçi parlamisti bir anda “HADI YÜRÜYELIM !!! “ dedi. Yagmur altinda kocasokakta yürümeye basladik. Bir kaç adimdan sonra bana döndü. “NE OLURSÖYLE!! ARTIK O IKI KELIMEYI DUYMAK ISTIYORUM!!!” dedi. Anlamistisanirim. Bu sefer söyleyecektim. Gözlerimi kapattim. “SÖYLE!! NE OLURSÖYLE!!” diyordu. “SENI S……” dedim ve ARZU diye kalin birsesleirkildim. Camdan babasi çagiriyordu. Arzuda bana usul usul bakarakevine gitti. O koca caddede sadece o ve ben vardik. O bana bakarak evegiderken, ben ona elimi uzatmis “NE OLUR GITME…. BENI BIRAKMA!!!!!”diyordum. Apartmana girerken bana son bir kez bakti ve güldü. Benkaderime isyan ediyordum. Sevdigim kiza bir kez olsun onu deliler gibisevdigimi söyleyemedim diye. Sevdigim kizi elimden aliyorlar diye.Kalbim çok aciyordu. Onsuz ne yapacagimi düsünüyordum. Ertesi günerkenden kalktim. Evlerinin önüne gittim. Ama camlarinda perde yoktu.Apartmana kosarak girdim. Kapi açikti eve girdim hiçbir esya yoktu.Bütün odalar bombostu. “SIZ KIMSINIZ” diye bir sesle irkildim. “BENARZUNUN BIR ARKADASIYIM. ONU ZIYARETE GELDIM “ dedim. “ONLARTASINDILAR.. BIR DAHA ISTANBULA BELKIDE HIÇ GELMEYECEKLER. BEN ONLARINKOMSUSUYUM. SEN GALIBA O ÇOCUKSUN.” dedi yasli teyze. “HANGI ÇOCUK”diye sordum. “BAZEN ARZU’ YU EVDE GÖRÜRDÜM. ÇOK NADIREN… ONU HERGÖRDÜGÜMDE KENDI DUVARINA BAKIP DALARDI.. GÖZLERI DOLARDI.. SANIRIMBIRINI DÜSÜNÜYORDU… DELIKANLI,,,,, BIZDE GENÇ OLDUK.. BIZDE BUDUYGULARI YASADIK…. ALLAH SANA YARDIM ETSIN!!!” dedi ve gitti. Benhemen onun odasina gittim. Ve duvarina baktim. Baktigim gibi gözlerimdoldu. Bir kalp resmi vardi. Çok ufakti. Ama benim için çok büyüktü.Kalbin içinde birseyler yaziyordu. Yaklasip baktigimda kalbimde birsicaklik hissettim. Kalbin içinde “ÖZGÜR ADAM” yaziyordu. Gözlerimdolmustu. O bana böyle bir isim takmisti. Demek duvara bakip benidüsünüyordu. Diye geçirdim içimden. Ne yapacagimi bilmiyordum. Genesokaklarda bos bos dolasiyordum. Ama bu seferki bir baskaydi. Içimdekötü bir his vardi. Sanki bir sey olacakmis gibi bir his vardi içimde.
Aradan 4 gün geçti. OGÜN 2 MARTTI. Aksam uyuyamamistim. Geceleyin hava biraz bozuktu.Gökyüzüne bakip ayi aradim. Ama bulamadim. Uykuya dalar gibi oldum.Kalbimde çok büyük bir aciyla uyandim. Kalbim çok aciyordu. O an aklimaarzu geldi. Acaba ne oldu diye düsünürken, aklima gökyüzü geldi. Ordaayi aradim. Bir kaç dakika sonra görmüstüm. Hemde bütün ihtisamiyladuruyordu. Bembeyazdi. Onu düsünürken gene kalbimde bir aci hissettim.Tam o anda ayin yanindan bir yildiz kaydi. 10 saniye boyunca o yildizinkayisini izledim. Izlerkende kalbim aciyordu. Yildiz kaydi. Kalbiminacisida durdu. “ACABA NE OLDU” dedim içimden. Ertesi günler içimde birhuzursuzluk vardi. Asagi yukari 2 hafta olmustu. ama arzu halaaramamisti. 9 mart günü telefon çaldi. Arayan fulyaydi. Sesiaglamakliydi. “RIDVAN” dedi. “BEN SU AN IZMIRDEYIM. ARZU VE BABASITRAFIK KAZASINDA ÖLDÜ…. MURAT ABIMDE KOMADAN YENI ÇIKTI… NE OLUR METINOL” dedi. Ben yikilmistim. Telefonu kapattim. Yere diz çöktüm.“ALLAHIM!!!! NEDEN BEN ?” dedim. Kendi kendime bir söz söyledim;“KAYBETMEYE MAHKUM BIR ADAMSIN!!” kisaca KMBA derdim. Disari çiktim.Sahil kenarina gittim. Aglamamak için acayip çaba sarfediyordum. Çünküo benim aglamami istemezdi. Sahile vardim. Kimse yoktu. Deniz acayipdalgaliydi. “HAYIR YA !!! NEDEN BEN YA NEDEN!!!” bagirmaya basladim. Ensonunda dayamayip agladim. Gözümden bir yas damladi. Kalbimde birsicaklik hissettim. Sanki bana aglama diyordu. Ama ben kendimitutamiyordum. Deliler gibi agliyordum. Simdi ne yapacagim diyordumkendi kendime. O aksam deli gibi yagmur yagiyordu. O yagmurlusokaklarda, o soguk caddelerde ben tek basima aglayarak dolasiyordum.Aglamam hiç durmuyordu. Hep onu düsünüyordum. Birkaç gün sonra genefulya aradi. “NE OLUR AGLAMA.. BILIYORSUN!! O SENIN AGLAMANI HIÇISTEMEZDI.” dedi. “PEKI “ dedim. Bana telefonda herseyi anlatti.Kazanin nasil oldugunu. Kimin hatali oldugunu. Ondan mezarliginadresini aldim. Sonra hemen bir ise basladim. Amacim para bulup bir anönce mezarliga gitmekti. Kafama koymustum, mezarligin yanina gittigimdebirsey yapacaktim. HALA DÜSÜNÜYORUM.....
YAPSAMMI........ YAPMASAMMI.......
|
Diğer
