|
 |
« : 12 Temmuz 2006, 10:19:42 » |
|
GERÇEK DOSTLARA
>>Hani, diyorum da, insanın gerçekten mükemmel bir dostu olsa...
>>"Onu", şöyle, içine sindire - sindire, kocaman bir sarılsa...
>>Yüreklilikle söylediğiniz...
>>"Canım benim!... dediğiniz...
>>Telefonda bile saatlerce konuştuğunuz, sıcakcık biri...
>>Özlediğinizde, hayal kurduğunuzda yanınızda o var mı?
>>Sizi hiç yalnız bırakmayan biri...
>>Cesur, sempatik, azimli, kararlı...
>>Arayan, soran, "Seni özlüyorum" diyen biri.
>>Böyle bir canlı ile her şeyi konuşabilir, paylaşabilirsiniz.
>>Yanıltmaz! Anlayışla karşılar her şeyi...
>>Hataları, günahları - sevapları, her bir şeyi konuşabilirsiniz onunla...
>>Bir arayış içinde olmanıza gerek yoktur.
>>O kendiliğinden çıka gelir zaten. Birgün bir bakarsınız, karşınızda...
>>Bir de bakmışsınız sımsıcak sohbetler, derin konular, sırlar,
>>paylaşımlar...
>>Kimseye söyleyemediğinizi, en yakınınıza anlatamadığınızı, geçmişteki
>>izleri, geleceğe dairlerinizi, sadece ona anlatır olursunuz.
>>Kadın, erkek fark etmez.
>>Bir dost bulun! Ama gerçek olsun.
>>Aradığınızda işinizi değil, sizi soran...
>>Kötü gününüzde ev sahibi, iyi gününüzde kiracınız olsun.
>>Anlatsın, konuşsun, açık - seçik, korkmadan yaşasın. Güvensin!
>>Cinsiyeti olmasın! Bir kartal kadar haşin, bir maymun kadar şaklaban, bir
>>ceylan kadar narin olsun.
>>Doğruları söylesin. Gözleriyle ve kalpten konuşsun.
>>Yaşasın! Doya doya yaşasın, doya doya yaşatsın.
>>Beyninden değil, yüreğinden versin. "Olsun varsın! Paylaşırım" desin.
>>Bir dostunuz olsun.
>>Sizi ve benliğinizdekileri paylaşsın...
>>Dost olsun!
>>Ama...
>>Gerçek bir dost...
|
Diğer