|
|
 |
« : 31 Ocak 2007, 23:07:46 » |
|
Issızlaştı hayat sanki..
Sanki, sabahı eksik gecelerimin.
Sanki, şiiri hep kanayan bir yara..
Ve sanki, artık hep kanayacak..
Ağlanacak bir aşkın kıyısına vurduysa gözlerim, Çare yok, ağlayacak. !
Kapıları kendime ben açamadım
Ya da yanlış saatlerde bekledim gelmeni..
Düşünüyorum da sen gideli ne çok yalnızım. !
Savunamadım seni kimselere, Anlatamadım seni kimselere..
Kimsesiz kaldım, En çok da sensiz...
Bir tek şeyi unutma! Seni sevdim ben. !
Sana uyumak, Sana uyanmaktı hayat.
Sıratını geçtim yaşarken korkmadan, Korkumu geçtim cesaretle, ihanetle..
Berduş bir yalan masumiyeti öptüm bile bile..
Tek sen gitme diye, Sonbahar oldum yaprak yaprak, Ağaç oldum köklerimi unutarak..
Tesellisiz bir geceye fırlatıldım. !
Anlattıkça kış vuruyor satırlarıma
Anlattıkça üşüyor, anlattıkça ısınıyor yüreğim. !
Ellerimde günah gibi yaşayamadıklarım, Sensiz soluyorum anlayacağın.!
Duyuyor musun, orada mısın, Var mısın, yok musun. ?
Seni sevdim ben!
Yanarak, yıkılarak,Aklıma her geldiğinde ağlayarak
"alıntıdır"
|
Diğer
